Het sneeuwbaleffect van de kantoortuin

In de kantoortuin. Je best doen om je urenlang te concentreren op je werk en zo min mogelijk fouten te maken. Je zit achter een bureau die van iedereen is of van iedereen zou kunnen zijn; er staat niks leuks of persoonlijks op. Terwijl je bezig bent, hoor je de collega terug van vakantie zo’n 8 keer zijn verhaal vertellen. Je hoort de collega die een moeilijk gesprek heeft met een klant aan de telefoon. Er staat een collega naast jouw bureau die een vraag aan je heeft. Het is gezellig. Er worden wat goede grappen gemaakt en je doet er van harte aan mee. Op drukke dagen is het een kippenhok in de ochtend. Op de afgesproken kantoordag is het rustig in de ruimte, want meerdere collega’s zitten met noise cancelling oortjes in. In de winter of tijdens hittegolven heb je ijskoude handen en voeten. Meerdere collega’s lopen vast in programma’s. Je komt er meteen achter dat er een storing is. Af en toe heb je hoofdpijn, doordat het benauwd is in de ruimte. Aan het einde van de dag kom je vermoeid thuis en heb je tijd nodig om bij te komen van het werk.

Begrenzen

Een collega zet een muziekje aan. Of een collega heeft een telefonische afspraak en werkt deze afspraak in dezelfde ruimte af zonder oortjes in, waardoor je beide kanten van het gesprek meekrijgt een half uur lang. Het muziekje of de telefonische afspraak irriteert. Je kan niet meer goed nadenken. Je wilt er wat van zeggen, maar je weet niet hoe je dat tactisch kunt doen. Je zegt maar niks.

De volgende keer wik en weeg je weer of je er wat van gaat zeggen. Je probeert dit keer op sympathieke manier de collega aan te spreken. De collega reageert met schampere opmerkingen en doet schoorvoetend wat je vraagt. De prikkels zijn weg, maar de vervelende reactie blijft hangen.

Verhoogde intensiteit

Na een overleg met collega’s, klant of leidinggevende neem je plaats achter je bureau. Meteen komt er een collega wat vragen of wordt je gebeld. Je bent moe van het gesprek, maar er is geen ruimte om tot rust te komen. Als er iets vervelends in het gesprek gebeurde, dan is er geen privacy om hier van bij te komen. Je werkt de dag verder met een vervelend gevoel.

De sneeuwbal volgt een vicieuze cirkel

Je bent moe. Vaker zijn er periodes dat je niet helder kan denken. Je komt vast te zitten in je hoofd. Je maakt vaker een fout en het zit je dwars dat je zo’n stomme fout kunt maken. Je reageert niet goed op situaties, collega’s en klanten. Ook al ben je vriendelijk en leuk, op je werk heb je vaker gedoetjes en misschien zelfs conflicten met de mensen om je heen. Je meld je een paar dagen ziek om tot rust te komen.

Je blijft moe. Je neemt vakantie.

Je blijft moe. Je meld je langer ziek.

Je beland in een ziektetraject. Probeer nu maar eens te re-integreren in een kantoortuin.

Weer terug naar de sneeuwvlok

Niet bij iedereen wordt de sneeuwbal even groot. Het hangt van veel factoren af. Dat de kantoortuin echter een belangrijke factor is, wordt niet gezien. Werkgevers zien niet dat zij zelf er alles aan doen om hun medewerkers uit hun concentratie te halen. Mindere prestaties, meer fouten, hoog ziekteverzuim en lange ziektetrajecten zijn de schuld van de werkgevers. Willen we het sneeuwbaleffect stoppen, dan is er meer nodig dan de halfbakken oplossingen van afspraken over telefoneren in de kantoortuin, gebruik van stilteruimtes, geluiddempende tussenwanden of thuiswerken.

Werkgevers en vakbonden, ik vraag jullie om ervoor te zorgen dat medewerkers zich optimaal kunnen concentreren op hun werk. Geef elke medewerker een werkplek in een ruimte met hooguit 2 andere collega’s. Zorg dat dit rustige ruimtes zijn, dus weinig bellen, geen muziek, geen gesprekken langer dan een kwartier. Daar worden we veel meer ontspannen van en uiteindelijk ook gelukkiger.